شکل۱-۳
۱-۶-۴٫کاهش N-(tert-بوتوکسی کربونیل)ایندول ها به N-(tert-بوتوکسی کربونیل)ایندولین ها با کاتالیزور پالادیم در حضور پلی متیل هیدرو سیلوکسان (PMHS) به عنوان عامل کاهنده در دمای اتاق.]۲۱[
 
شکل۱-۴
۱-۶-۵٫هیدروژناسیون مشتقات ایندول با هانز دی هیدرو پیریدین(دی اتیل-۲و۶-دی متیل-۱و۴-دی هیدرو پیریدین-۳و۵-دی کربوکسیلیت)به عنوان منبع هیدروژن و یک اسید برونستد به عنوان کاتالیزور، راهی مؤثر برای سنتز ایندولین های با فعالیت نوری است.]۲۲[
 
شکل۱-۵

برای دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت  pipaf.ir  مراجعه نمایید.

۱-۷٫واکنشهای ایندولین

۱-۷-۱٫هیدروژناسیون ایندولین]۲۳[

شکل۱-۶

۱-۷-۲٫اکسیداسیون ایندولین

ایندولین بوسیله ی کاتالیزور اسید فسفریک کایرال و با مهاجرت اتم اکسیژن می تواند اکسید شده و به ایندول تبدیل شود(شکل ۱-۷)
 
شکل۱-۷

۱-۷-۳٫واکنش با آنزیم P450 و FMO

ایندولین توسط آنزیم سیتوکروم (P450) از طریق دهیدروژناسیون به ایندول تبدیل می شود.
ایندولین توسط FMOflavin-containing monooxygenase)) به N-هیدروکسی ایندولین (M3) اکسید شده سپس به یک حد واسط نیترون ایندولین که به N-هیدروکسی ایندول (M2) توتومری می شود تبدیل می گردد، این حدواسط می تواند دیمر شده ، و این دیمر بلافاصله بوسیله FMO یا اکسیژن هوا اکسید می شود و در نهایت [۱و۴و۲و۵]دیوکسی دیازول[a-3و۲:a’-6و۵]دی ایندول M4)) را تولید می کند]۲۴[(شکل۱-۸)
 
شکل۱-۸
۱-۸٫کاتالیزور هگزامتیلن تترآمینHMTA))
هگزامتیلن تترآمین(HMTA) (ترکیب ۱)یا۱و۳و۵و۷-تترا آزانتری سیکلو]۱و۳و۳[دکان یک مولکول چهار حلقه ای هتروسیکل است که ساختار قفس مانند دارد. دارای سمیت کم می باشد و به راحتی رقیق می شود. این معرف به نامهای مختلف از جمله هگزامین(Hexamin)، متنامین(Methenamine )، یروتروپین(Urotropine),شناخته میشود که بیشتر به هگزامین معروف است. این معرف همه کاره برای سنتز در شیمی آلی استفاده میشود.
هگزامین از واکنش بین فرمآلدهید و آمونیاک در یک محیط آبی و یا در فاز بخار به دست میآید(شکل۱-۹).]۲۵[
 
شکل۱-۹ (۱)
از هگزامین میتوان به عنوان عامل فرمیله کننده استفاده کرد. به طوریکه در محیط اسیدی به آرامی هیدرولیز شده و فرمآلدهید آزاد میکند. در جنگ جهانی دوم مشتقات نیتراته هگزامین به عنوان بمب انفجاری در جنگ مورد استفاده قرار گرفتهاست. این مواد منفجره از HMX, RDX شروع شده اند.
هگزامین یک معرف سنتزی است که در سالهای اخیر در سنتز های آلی مثل داف (](Duff26[و هناف (](Henaff27[به عنوان عامل فرمیله عمل می کند. در حالی که در واکنش لاپینا (Lapina)]28[ نقش آمین نوع اول را دارد .بلاژویچ ]۲۹[در سال۱۹۷۹ آزمایشات ذکر شده فوق را با هگزآمین انجام دادهاند.
۱-۹٫واکنشهای چند جزئی
روش های متعددی جهت تسهیل در سنتز ترکیبات پیچیده طبیعی ابداع شده است. یکی از روشها شامل فرایند پیوستن پیوندهای ساده سازگار با یکدیگر و تشکیل پیوندهای متعدد میان مواد مختلف میباشد، مفهومی که از آن با نام واکنشهای چند جزئی (MCRs) یاد میشود. صرفنظر از طبیعت مکانیسمی آنها، در واکنشهای تک ظرفی چند جزئی، سه ماده و یا بیشتر بطور همزمان وارد واکنش میشوند (این واکنشها واکنشهای پشت سر هم، دومینویی و یا آبشاری نیز نامیده میشوند).
واکنشهای چند جزئی به لحاظ صرف زمان، هزینه، انرژی و مواد خام کمتر که دستاوردهایی را در زمینه اقتصادی و زیست محیطی به دنبال دارد، مزایای مهمی را بعنوان روش های سنتز مرحلهای ارائه مینمایند. در عین حال، گوناگونی حاصل از این واکنشها منجر به تهیه دسته مختلفی از مواد تنها با ایجاد اختلاف در مواد مورد استفاده میگردد.
۱-۱۰٫ واکنشهای تک ظرفی
در ۵۰ سال گذشته شاهد پیشرفتهای چشمگیری در زمینه کشف واکنشگرهای جدید، واکنشهای جدید و روش های سنتزی جدید بوده ایم]۳۰،۳۱[ از جمله این روشها ترکیب دو یا چند واکنش مجزا و ایجاد یک واکنش تک ظرفی میباشد. این روش به دو گروه عمده که مستقل از مکانیسم واکنش است، تقسیم میگردد: واکنشهای دومینویی و واکنشهای متوالی. در دومینو (معمولاً بدلیل پشت سر هم بودن یا آبشاری بودن به این نام گفته میشود) واکنشگرها و کاتالیزورها با یکدیگر مخلوط میشوند و شرایط واکنش بصورتی تنظیم میشود که توالی آن بطور مناسبی انجام گیرد و هر مرحله تشکیل پیوند به عملکرد واکنش پیش از خود بستگی دارد. در واکنشهای متوالی، مرحله اول تأثیری بر مرحله دوم واکنش ندارد و واکنشگرهای خارجی و یا تغییر در شرایط واکنش صرفاً جهت دستیابی به سرعت دلخواه واکنش میباشد. هر دوی این فرایندها باعث تشکیل مولکولهای پیچیده از مواد اولیه ساده بشکل مؤثر و کارآمد و در کمترین تعداد مراحل ممکن میگردد و بطور مطلوب برای ایجاد دستهای از مشتقات مولکولهای کوچک عرضه میشود. سنتزهای متوالی چند جزئی تک ظرفی که در آنها تعدادی مراحل سنتزی شامل دو یا چند واکنشگر در یک بالن و بدون جداسازی حدواسطها انجام میگیرد، درجه بالایی از کارآمدی وزن در واکنش را نشان میدهد و بالاخص روش مناسبی در شیمی ترکیبی و روش های سنتزی مشتقات مختلف یک ترکیب میباشد. بسیاری از مولکولهای آلی سنتزی کوچک با قابلیت دارا بودن خواص دارویی بالا، شامل حلقه های هتروسیکلی هستند. بنابراین شیمی هتروسیکل همواره توجه شیمیدانان دارویی و سنتزی را به خود جلب نموده است و گسترش روش های جدید که باعث دستیابی بهتر به هتروسیکلها میباشد همچنان مفید و مورد توجه است. در گذشته روش هایی بر پایه واکنشهای چند جزئی تأثیر خود را در تهیه انواع مختلف هتروسیکلها به اثبات رساندهاند. یک روش سنتزی چند جزئی تک ظرفی مانند سنتزهای ترکیبی و موازی میتواند در فرایندهای با توان عملیاتی بالا که تابع روش های خودکار میباشد، بسیار ارزشمند باشد.اولین واکنش چند جزئی در سال ۱۸۳۸ میلادی توسط لورنت و گرهارت انجام شد این گروه، از واکنش روغن بادام تلخ ،آمونیاک ، بنز آلدهید و هیدروژن سیانید، بنزوئیل آزوتید را بدست آورند. شیمی واکنشهای چند جزئی ۱۲ سال بعد زمانی که استرکر تشکیل -آمینو اسیدها را از آمونیاک، ترکیبات کربونیل دار و هیدروژن سیانید گزارش کرد، شروع شد. سنتز ترکیبات هتروسیکل از طریق واکنشهای چند جزئی در اوایل دهه ی ۱۸۸۰ میلادی انجام شد. در این زمان بسیاری از واکنشهای چند جزئی،نظیر هانش، بیگینلی، مانیخو غیره معرفی شدند.]۳۲،۳۳[واکنشهای چند جزئی دارای اهمیت روزافزونی در شیمی آلی و دارویی هستند زیرا امروزه، یک مسئله مهم در سنتز این است که چگونه می توان یک مولکول را به طریق عملی سنتز کرد که تا حد امکان این مولکول به گونه ایده آل و واقعی نزدیک باشد.
۱-۱۰-۱٫ مزایای واکنش های چند جزئی
واکنش های چند جزئی نسبت به روش های سنتی و خطی پشت سر هم، دارای مزایای زیر می باشد.
انتخاب گری: تولید یک محصول از بین چندین واکنشگر ورودی
اقتصاد اتم: حضور بیشترین تعداد اتم از مواد اولیه در محصول نهایی
همگرایی (Convergency): به حداکثر رساندن بازده کلی واکنش با به حداقل رساندن تعداد مراحل پی در پی واکنش
نکته قابل توجه در این روش این است که از طریق این واکنش می توان تعداد مراحل لازم برای رسیدن به محصول نهایی را کاهش داده و هم چنین بازده کل واکنش را افزایش داد.
شکل۱-۱۰